سرخط خبرها

آزار و اذیت انسان کامل توسط شئونش که شیطان و جهنم و کفار می باشند چگونه ممکن است ؟

پرسش:
الله نورالسموات و الارض یعنی صفات جمال و جلالش همه جاست از ظهور جلال آن شیطان و کافران و جهنم است و آنها شئونی از انسان کامل(ع) هستند پس چرا انسان کامل(ع) مورد اذیت مظهر جلال خودش می شود؟

پاسخ:
این ادّعا که شیطان یا جهنّم یا کافران، قادر به اذیت حقیقی انسان کامل هستند، ادّعایی است نادرست. مشکل شما بزرگوار این است که حقیقتاً نگاه عرفانی به عالم هستی ندارید ولی در ظاهر، چند گزاره ی عرفانی را به کار برده اید. یعنی چند مقدّمه ی عرفانی را کنار هم نهاده و با نگرش عرفی، دست به استنباط زده اید. آیا، در منظر عرفانی، چیزی به نام آزار و اذیت وجود دارد که شما بخواهید آن را با دیگر آموزه های عرفانی کنار هم نهاده و مطلبی استنباط کنید؟ در نگاه عرفانی، حتّی آزارهایی در حدّ فجایع کربلا هم نمودی دیگر می یابد. لذا عالمه ی غیر معلّمه، فرمودند: « ما رأیت الّا جمیلا ــ من جز زیبا، هیچ ندیدم.»
در این که جهنّم، تحت فرمان انسان کامل است و آزاری به او نمی رساند، شکّی نیست. در این هم که شیطان، کاری به مخلَصین ندارد، باز شکّی نیست. چون در قرآن کریم، بارها بر این حقیقت، تأکید شده است. فرمود:
« إِنَّهُ لَیسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذینَ آمَنُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ یتَوَکَّلُونَ ـــــ همانا چنین است که او (شیطان) ، بر کسانى که ایمان دارند و به پروردگارشان توکّل مى‏کنند، تسلّطى ندارد.» ( النحل:۹۹)
« إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذینَ یتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذینَ هُمْ بِهِ مُشْرِکُون‏ ـــــ تسلّط او (شیطان) فقط و فقط بر کسانى است که او را به سرپرستى خود برگزیده‏اند، و بر آنها که نسبت به او (خدا) شرک مى‏ورزند.» ( النحل:۱۰۰)
« قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّکَ رَجیمٌ (۳۴)وَ إِنَّ عَلَیکَ اللَّعْنَهَ إِلى‏ یوْمِ الدِّینِ (۳۵)قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنی‏ إِلى‏ یوْمِ یبْعَثُونَ (۳۶)قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرینَ (۳۷)إِلى‏ یوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ (۳۸)قالَ رَبِّ بِما أَغْوَیتَنی‏ لَأُزَینَنَّ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِینَّهُمْ أَجْمَعینَ (۳۹)إِلاَّ عِبادَکَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصینَ (۴۰)قالَ هذا صِراطٌ عَلَی مُسْتَقیمٌ (۴۱)إِنَّ عِبادی لَیسَ لَکَ عَلَیهِمْ سُلْطانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغاوینَ (۴۲)وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعین‏ ــــــ فرمود: از صف آنها (فرشتگان‏) بیرون رو، که رانده‏شده‏اى(از درگاه ما!). (۳۴) و لعنت(و دورى از رحمت حق) تا روز قیامت بر تو خواهد بود! (۳۵) گفت: پروردگارا! مرا تا روز رستاخیز مهلت ده(و زنده بگذار!)» (۳۶) فرمود:تو از مهلت یافتگانى! (۳۷) تا روز وقت معینى(نه تا روز رستاخیز) (۳۸) گفت: پروردگارا! چون مرا گمراه ساختى، من نیز درباره ی زمین برای آنها زینت مى‏دهم، و همگى را گمراه خواهم ساخت، (۳۹) مگر بندگان مخلصت را. (۴۰) فرمود: این راه مستقیمى است که بر عهده من است (۴۱) همانا تو بر بندگانم تسلّط نخواهى یافت؛ مگر گمراهانى که از تو پیروى مى‏کنند؛ (۴۲) و دوزخ، میعادگاه همه آنهاست.» (الحجر)‏
امّا در مورد کافران، آنها نیز خودآزاری می کردند و انبیاء(ع) صرفاً وسیله ی امتحان آنها بودند. اگر خدا، قابل آزار دادن حقیقی است، انبیاء هم قابل آزار دادن حقیقی هستند؛ امّا محال است کسی بتواند خدا را حقیقتاً آزار دهد، و کذالک، انبیاء(ع). فرمود: « إِنَّ الَّذینَ یؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهیناً ـــــ آنها که خدا و پیامبرش را آزار مى‏دهند، خداوند آنان را از رحمت خود در دنیا و آخرت دور ساخته، و براى آنها عذاب خوارکننده‏اى آماده کرده است.» (الأحزاب:۵۷)
همان گونه که بازگشت آزار خدا، به خودآزاری است، بازگشت آزار انبیاء هم به خود آزاری است. کما اینکه کسی حقیقتاً قادر نیست به خدا و انبیاء(ع) خیری برساند. لذا عاقلان دانند که حتّی سلام و صلوات ما به آن بزرگواران نیز تلاش برای خیر رساندن به خودمان است نه برای آنها؛ لکن مطلب چنان آشکار شده که هر کس به مقدار عقلش فهمی کند. عوام، به گمان آنکه خیری به امام و پیغمبر برسانند موجب کمال خود می شوند؛ و خواصّ، با علم به اینکه همه ی موجودات، شئون انسان کاملند، کمال خود را به نام کمال او خواهان می شوند. یعنی از مقام ذات ایشان، طلب فیض می کنند برای مقام فعلشان.
نگارنده مطلب : احد ایمانی

Print Friendly, PDF & Email
No votes yet.
Please wait...

دیدگاه ها