نوشته های وب گاه

این بحث هست که اگر کسی مثلا به هیئتی برود قطعا لیاقتی داشته و او را در واقع صاحب اصلی آن مجلس طلبیده است ؟

پرسش:
۱-سلام این بحث هست که اگر کسی مثلا به هیئتی برود قطعا لیاقتی داشته و او را در واقع صاحب اصلی آن مجلس طلبیده است(امامی که مجلس به احترام او گرفته شده است)اولا آیا این گفته صحیح است و ثانیا،چه بسا کسی که نمیرود از مایی که میرویم ثواب بیشتری ببرد.مثلا ممکن است من به هیئت بروم ولی دوستم درس خواندن را ترجیح دهد و از ما که ممکن است این زیارت خواندن یا عزاداری کردنمان یا…حتی با ریا،عجب و…. آغشته شود یا اینکه آنها خیلی از ما از نظر مقامی بالاتر باشند،بیشتر شود.آیا این یعنی اینکه من با همه این توضیحات لیاقت حضور پیدا کرده ام و بقیه این لیاقت را نداشته اند.اینها چطورند و چه رابطه ای با هم دارند -برای خود من اتفاق افتاده که در یک روز گناهان کبیره زیادی انجام داده ام ولی همان شب به هیئت رفته ام یا با این همه گناه باز هم توفیق نماز اول وقت از من سلب نشده است.آیا این مصداق آیه شریفه۱۱ رعد(ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم) است؟

پاسخ:
۱ـ فرموده اید: « اگر کسی مثلا به هیئتی برود قطعا لیاقتی داشته »
کدام هیئت؟ هیئتی که مورد رضایت خدا و اولیای الهی است؛ یا هیئتی که غرق در معصیت است؟
بلی اگر هیئتی حقیقتاً مورد رضایت خدا باشد، ورود در آن توفیق است.
هیئتی که در آن معصیت می شود، ورود در آن، اگر گناه نباشد، جای شکر دارد.
معصیتهای رایج در هیئتها کدامند؟
ـ بیان مطالب و اشعار خرافی و بی ریشه؛ که از گناهان کبیره است.
ـ استفاده از بلند گوی خارج از مجلس، یا استفاده از بلند گو در داخل مجلس و با صدای بلند، که موجب آزار همسایگان می شود. آزار مردم، و لو کافر باشد، از گناهان بزرگ است.
ـ تعصبات گروهی و رقابت بین برخی هیئتها، که از گامهای ابلیس است.
ـ عجب و خود برتر بینی، و لامذهب پنداشتن افراد غیر هیئتی، که متأسفانه در برخی افراد هیئتی به چشم می خورد.
ـ طول دادن مراسمات تا دیر وقت، که موجب قضا شدن نماز صبح یا کسل بودن شخص هنگام نماز می شود.
و… .
تشکیل هیئت عزاداری بسیار هم خوب است؛ امّا باید مراقب این آفتها هم بود. این گونه آفتها نه تنها برخی هیئتهای عزاداری را بی اثر، بلکه چه بسا بد اثر هم می کند. در هیئت عزاداری باید دین تعلیم شود نه آنکه خودشان احکام دین را زیر پا بگذارند؛ و اموری چون مردم آزاری را سهل و ساده بگیرند. مردم آزاری از اموری است که خداوند متعال به آسانی از آن نمی گذرد. پس در انتخاب هیئت، دقّت فرمایید؛ و اگر هیئتهایی گرفتار چنین آفاتی هستند، از باب امر به معروف و نهی از منکر، بر هر مسلمانی واجب است که در اصلاح آنها بکوشند. همان کاری که امام حسین(ع) به خاطرش به شهادت رسید.

۲ـ واجب، مقدّم بر مستحبّ می باشد.
عزاداری برای اهل بیت(ع) مستحبّ مؤکّد است؛ که هر کسی لازم است هر از گاهی آن را داشته باشد؛ حتّی اگر شده در خانه ی خود، لحظاتی برای اهل بیت(ع) گریه کند. امّا اگر حضور در هیئت، موجب می شود که شخص از کار واجبی باز بماند، نباید در آن حاضر شود.
علم آموزی نیز واجبات است. لذا اگر حقیقتاً حضور در هیئت باعث شود که افراد متدیّن از علم آموزی باز بمانند؛ و غیر متدیّنها در علم آموزی بر مؤمنان پیشی گیرند، باید به علم آموزی بپردازند. امّا اگر حضور در هیئتهای خوب، موجب عقب ماندگی علمی شخص نمی شود، بهتر ان است که شخص، بین آن دو جمع کند؛ یعنی در حدّ نیاز، در هیئت حاضر شود؛ و از علم آموزی هم عقب نیفتد. متأسفانه در برخی هیئتها، اتلاف عمر زیاد است؛ که خود آفتی جدّی است. هیئت باید خلاصه ولی پربار باشد. نیم ساعت عزاداری، نیم ساعت سخنرانی، نیم ساعت بحث علمی و دقایقی پذیرایی؛ و تمام؛ نه آنکه از ساعت هفت یا هشت شب شروع کنند و ساعت دوازده یا یک شب تمام کنند.
خود درس خواندن و علم آموزی هم اگر برای خدا و قربه الی الله و به قصد خدمت به اسلام و مسلمین باشد، از بزرگترین عبادات است. لذا هیئتهای عزاداری و مساجد، باید مشوّق نوجوانان و جوانان به درس خواندن و علم آموزی باشند، نه آنکه سر نوجوانان و جوانان را گرم برخی امور کنند و مانع از رشد علمی آنها شوند؛ تا کار به جایی برسد که اکثر مراکز اداری و علمی و … به دست غیر متدیّنها بیفتند.
خلاصه آنکه، باید سعی شود بین درس و هیئت و مسجد جمع شود؛ و طوری نشود که یکی را فدای دیگری کنیم. بلکه برای هر کدام باید به اندازه ی متناسب با خودش وقت گذاشت. و البته روشن است که درس خواندن، وقت بیشتری می خواهد.

۳ـ فرموده اید: « برای خود من اتفاق افتاده که در یک روز گناهان کبیره زیادی انجام داده ام ولی همان شب به هیئت رفته ام یا با این همه گناه باز هم توفیق نماز اول وقت از من سلب نشده است.»
اگر خدا می خواست با هر گناهی سلب توفیق کند، جز معصوم، کسی نجات نمی یافت. خداوند رئوف و حلیم، به این راحتی بندگانش را نمی راند. لذا به آنها مهلت جبران می دهد. امّا اگر بی شرمی را از حدّ بگذرانند، ممکن است مورد غضب خدا قرار گرفته، به انواع سنّتهای مجازاتی خدا گرفتار شوند.

نگارنده مطلب : احد ایمانی

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...
انتشار توسط 8 تم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

شانزده − 1 =