نوشته های وب گاه

انسان غارنشین قبل از حضرت آدم (ع) بودند یا قبل از آن ؟

پرسش:
انسان غارنشین قبل از حضرت آدم(ع) بودند یا قبل از آن؟

پاسخ:

امام صادق (ع) فرمودند: « لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْأَرْضِ مُنْذُ خَلَقَهَا سَبْعَهَ عَالَمِینَ لَیسَ هُمْ مِنْ وُلْدِ آدَمَ خَلَقَهُمْ مِنْ أَدِیمِ الْأَرْضِ فَأَسْکَنَهُمْ فِیهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ مَعَ عَالَمِهِ ثُمَّ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَبَا الْبَشَرِ وَ خَلَقَ ذُرِّیتَهُ مِنْهُ وَ لَا وَ اللَّهِ مَا خَلَتِ الْجَنَّهُ مِنْ أَرْوَاحِ الْمُؤْمِنِینَ مُنْذُ خَلَقَهَا وَ لَا خَلَتِ النَّارُ مِنْ أَرْوَاحِ الْکُفَّارِ وَ الْعُصَاهِ مُنْذُ خَلَقَهَا عَزَّ وَ جَلَّ لَعَلَّکُمْ تَرَوْنَ أَنَّهُ إِذَا کَانَ یوْمُ الْقِیامَهِ وَ صَیرَ اللَّهُ أَبْدَانَ أَهْلِ الْجَنَّهِ مَعَ أَرْوَاحِهِمْ فِی الْجَنَّهِ وَ صَیرَ أَبْدَانَ أَهْلِ النَّارِ مَعَ أَرْوَاحِهِمْ فِی النَّارِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى لَا یعْبَدُ فِی بِلَادِهِ وَ لَا یخْلُقُ خَلْقاً یعْبُدُونَهُ وَ یوَحِّدُونَهُ بَلَى وَ اللَّهِ لَیخْلُقَنَّ اللَّهُ خَلْقاً مِنْ غَیرِ فُحُولَهٍ وَ لَا إِنَاثٍ یعْبُدُونَهُ وَ یوَحِّدُونَهُ وَ یعَظِّمُونَهُ وَ یخْلُقُ لَهُمْ أَرْضاً تَحْمِلُهُمْ وَ سَمَاءً تُظِلُّهُمْ أَ لَیسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ یقُولُ یوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَیرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَ فَعَیینا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِی لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِیدٍ ـــــــــ البته که خدای عز و جل از آنگاه که زمین را آفریده هفت عالمیان آفریده که از فرزندان آدم نیستند، آنان را از خاک روى زمین آفریده و در آن یکى را پس از دیگرى در جهان خود جا داده، سپس خدای عز و جل آدم ابو البشر را آفرید و فرزندانش را از او آفرید. سوگند به خدا از روزى که خدا بهشت را آفریده از ارواح مؤمنان تهى نبوده ، و دوزخ از آن زمان که آفریده شده از ارواح کفّار و گنهکاران خالی نبوده است . شاید شما در نظر آرید که چون روز رستاخیز شود، و خدا بدنهاى بهشتیان را با ارواح آنها در بهشت درآورد، و بدنهاى کافران را با ارواحشان در دوزخ ، خدا تبارک و تعالى در بلادش پرستیده نشود ، و خلقى نیافریند که او را بپرستند و یگانه اش دانند، و بزرگش شمارند؟ آرى سوگند به خدا که البته خلقى آفریند بى ‏نر و ماده که او را بپرستند و یگانه شناسند و بزرگ دارند، و بیافریند برایشان زمینى در زیر پا و آسمانى بالاى سر.آیا نیست که خدا عز و جل می فرماید: «روزى که به جاى زمین زمین دیگر آید و به جاى آسمانها آسمانهاى دیگر» (آیه ۴۸ ابراهیم) و خدای عزّ و جلّ فرموده: «آیا درماندیم در آفرینش نخست بلکه آنها هر روزه در پوششى از آفرینشى تازه‏اند»( آیه۱۵ق). »( بحار الانوار ، ج ۵۴، ص ۳۱۹ و ۳۲۰ )

طبق این سخن معجزنمای امام صادق(ع)، آن هفت نسل شبه انسان که قبل از حضرت آدم (ع) بر روی زمین زندگی نموده اند ، اکنون منقرض گشته اند. فسیلهایی هم که اکنون از انسان نماهای گوناگون کشف می کنند ، در حقیقت فسیلهای همان انسان نما هستند ؛ که دانشمندان زیست شناس بر اساس فرضیّه داروین خیال می کنند ، آنها اجداد انسان فعلی می باشند. حال آنکه فرضیّه ی داروین با معضلات جدّی فلسفی و علمی مواجه است؛ و به هیچ وجه اثبات نشده است. البته از آنجا که فرهنگ امروز غرب بر پایه ی داروینیسم بنا شده، آنها با صرف هزینه های هنگفت سعی دارند که این فرضیّه به عنوان فرضیّه ای اثبات شده جا بیندازند؛ تا آنجا که اگر دانشمندی غربی در آن تردید کند، موقعیّت دانشگاهی او به خطر می افتد؛ درست مثل هولاکست که اساس مشروعیّت اسرائیل می باشد و به کسی اجازه ی تحقیق درباره ی آن را نمی دهند.
امّا غارنشینها
غارنشینها همه یکسان نیستند. برخی از آنها مربوط می شوند به گروهی از فرزندان آدم(ع) و قدمت چندانی ندارند؛ امّا گروهی از آنها از نژاد شبه انسانهای سابق بر آدم(ع) بوده اند. طبق برآوردهای تاریخی و از شواهد دینی می توان استنباط نمود که حضرت آدم(ع) حدوداً بین هشت تا ده هزار سال قبل خلقت یافته است. لذا غارنشینانی که قبل از این تاریخ بوده اند، به احتمال قوی از فرزندان آدم(ع) نیستند. امّا غارنشینهایی که در این دوره ی حدوداً ده هزار سال زیسته اند، به احتمال زیاد، از بنی آدم بوده اند.
البته برخی گفته اند که احتمالاً تا مدّتها همراه با نژاد آدم(ع) نژاد شبه انسانی دیگری نیز زیست می نموده که امروز منقرض گشته است. امّا شاهد متقنی بر اثبات این ادّعا نیست. ربط نسلی بین آنها و نسل آدم(ع) نیز قابل اثبات نمی باشد. نه تنها دلیلی بر این قول نیست بلکه دلیل مخالف نیز دارد. از جمله دلائل مخالف آن، همین حدیث مورد بحث است. چون امام صادق(ع) فرمودند: « لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی الْأَرْضِ مُنْذُ خَلَقَهَا سَبْعَهَ عَالَمِینَ لَیسَ هُمْ مِنْ وُلْدِ آدَمَ خَلَقَهُمْ مِنْ أَدِیمِ الْأَرْضِ فَأَسْکَنَهُمْ فِیهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ مَعَ عَالَمِهِ ثُمَّ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَبَا الْبَشَرِ وَ خَلَقَ ذُرِّیتَهُ مِنْهُ ــــــ البته که خدای عز و جل از آنگاه که زمین را آفریده هفت عالمیان آفریده که از فرزندان آدم نیستند، آنان را از خاک روى زمین آفریده و در آن یکى را پس از دیگرى در جهان خود جا داده، سپس خدای عز و جل آدم ابو البشر را آفرید و فرزندانش را از او آفرید.»
در این جملات به چند مطلب اشاره شده است.
الف. تک تک آن هفت نسل، مثل آدم(ع) از خاک آفریده شده اند. پس هیچکدام از این نسلها بینشان ربط نسلی وجود نداشته است.
ب. و تصریح شده که آدم(ع) نیز مستقیماً از خاک آفریده شده و فرزندان او از او زاده شده اند. این گونه تصریحات گواه است که ربط نسلی بین این نژادها نبوده است.
ج. از تعبیر « فَأَسْکَنَهُمْ فِیهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ » به وضوح پیداست که خلقت هر نژادی بعد از انقراض نژاد قبل بوده است.
تحقیقات ژنتیکی بر روی شبه انسان نئاندرتال در آلمان نیز نشان داده که بین انسان کنونی و آن شبه انسان معروف، ارتباط ژنتیکی معناداری وجود ندارد. حال آنکه بین تمام تیپهای انسانی کنونی ربط آشکار ژنتیکی دیده می شود. لذا از نظر علم ژنتیک شکّی نیست که تمام انسانهای امروزی از یک ریشه اند.
نگارنده مطلب : احد ایمانی

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 1.7. From 3 votes.
Please wait...
انتشار توسط 8 تم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

یازده + یازده =