سرخط خبرها

عذاب کسی که ایستاده بول و ادرار می کند چیست ؟

پرسش:

کسانی که ایستاده بول می کند واگر ادرار به آنها پاشید وخود را طاهر کردند مشمول عذاب قبر نمی شوند ولی کسانی که برای آنها اهمیت ندارد که بدن آنها نجس شده است و با آن نماز خواندن آن فرد مشمول عذاب می شود.
پاسخ:
اوّلاً احادیث از مطلق ایستاده بول نمودن نهی نموده اند.
ثانیاً از مطلق بی اعتنایی به بول نهی نموده اند.
ثالثاً طبق روایت، برای فردی که به نجاست بول بی اعتناء است، وعده ی عذاب شدید داده شده است؛ عذابی که حتّی دیگر اهل جهنّم را هم آزار می دهد. مراد از عذاب قبر نیز عذاب جهنّم برزخی است.
رسول اللَّه (ص) فرمودند:‏
« أَرْبَعَهٌ یؤْذُونَ أَهْلَ النَّارِ عَلَى مَا بِهِمْ مِنَ الْأَذَى یسْقَوْنَ مِنَ الْحَمِیمِ فِی الْجَحِیمِ ینَادُونَ بِالْوَیلِ وَ الثُّبُورِ یقُولُ أَهْلُ النَّارِ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ مَا بَالُ هَؤُلَاءِ الْأَرْبَعَهِ قَدْ آذَوْنَا عَلَى مَا بِنَا مِنَ الْأَذَى فَرَجُلٌ مُعَلَّقٌ فِی تَابُوتٍ مِنْ جَمْرٍ وَ رَجُلٌ یجُرُّ أَمْعَاءَهُ وَ رَجُلٌ یسِیلُ فُوهُ قَیحاً وَ دَماً وَ رَجُلٌ یأْکُلُ لَحْمَهُ فَقِیلَ لِصَاحِبِ التَّابُوتِ مَا بَالُ الْأَبْعَدِ قَدْ آذَانَا عَلَى مَا بِنَا مِنَ الْأَذَى فَیقُولُ إِنَّ الْأَبْعَدَ قَدْ مَاتَ وَ فِی عُنُقِهِ أَمْوَالُ النَّاسِ لَمْ یجِدْ لَهَا فِی نَفْسِهِ أَدَاءً وَ لَا وَفَاءً ثُمَّ یقَالُ لِلَّذِی یجُرُّ أَمْعَاءَهُ مَا بَالُ الْأَبْعَدِ قَدْ آذَانَا عَلَى مَا بِنَا مِنَ الْأَذَى فَیقُولُ إِنَّ الْأَبْعَدَ کَانَ لَا یبَالِی أَینَ أَصَابَ الْبَوْلُ مِنْ جَسَدِهِ ثُمَّ یقَالُ لِلَّذِی یسِیلُ فُوهُ قَیحاً وَ دَماً مَا بَالُ الْأَبْعَدِ قَدْ آذَانَا عَلَى مَا بِنَا مِنَ الْأَذَى فَیقُولُ إِنَّ الْأَبْعَدَ کَانَ یحَاکِی فَینْظُرُ إِلَى کُلِّ کَلِمَهٍ خَبِیثَهٍ فَیسْنِدُهَا وَ یحَاکِی بِهَا ثُمَّ یقَالُ لِلَّذِی کَانَ یأْکُلُ لَحْمَهُ مَا بَالُ الْأَبْعَدِ قَدْ آذَانَا عَلَى مَا بِنَا مِنَ الْأَذَى فَیقُولُ إِنَّ الْأَبْعَدَ کَانَ یأْکُلُ لُحُومَ النَّاسِ بِالْغِیبَهِ وَ یمْشِی بِالنَّمِیمَه» (بحار الانوار، ج‏۸، ص۲۸۱)
خلاصه ترجمه:
« چهار گروهند که با عذابى که مى‏بینند و نعره‏هاى هلاکت خواهى و وا ویلائى که سر مى‏دهند، جهنمیان را به ستوه مى‏آورند: ۱- کسى که صندوقى از سنگ بر روى اوست، زیرا وى در حالتى از دنیا رفته که حقوق مالى مردم بر عهده‏اش بوده و قصد پرداخت و خلاصى از آن را نداشته است. ۲- کسى که روده ‏هاى خود را با خود مى‏کشد، او کسى بوده که از رسیدن بول به هر جاى بدنش باکى نداشته است. ۳- کسى که از دهانش چرک و خون فوران مى‏کند، زیرا او سخنان زشت را از دهان این و آن گرفته و براى دیگران بازگو نموده و فساد و فتنه ایجاد مى‏کرده است. ۴- کسى که گوشت خود را مى‏خورد. او کسى است که گوشت مردم را با غیبت و سخن‏چینى مى‏خورده است. »
توضیح:
طبق این حدیث، نفس بی اعتنایی به نجاست بول، چنین باطنی در برزخ خواهد داشت؛ چه شخص با آن لباس نماز بخواند یا نه.

امام باقر(ع) فرمودند:
« لَا تَحْتَقِرَنَّ بِالْبَوْلِ وَ لَا تَتَهَاوَنْ بِهِ وَ لَا بِصَلَاتِکَ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ عِنْدَ مَوْتِهِ لَیسَ مِنِّی مَنِ اسْتَخَفَّ بِصَلَاتِهِ- لَا یرِدُ عَلَی الْحَوْضَ لَا وَ اللَّهِ لَیسَ مِنِّی مَنْ شَرِبَ مُسْکِراً لَا یرِدُ عَلَی الْحَوْضَ لَا وَ اللَّه‏ ـــــــــ بول را کوچک نشمار و در مورد آن سهل انگاری نکن؛ و همچنین نسبت به نمازت سهل انگار نباش! همانا رسول خدا(ص) در زمان وفاتشان فرمودند: از من نیست کسی که نماز را سبک بشمارد. در کنار حوض بر من وارد نخواهد شد به خدا سوگند. و از من نیست کسی که شراب مست کننده بنوشد؛ که او نیز در کنار حوض بر من وارد نخواهد شد، به خدا سوگند.»
توضیح:
این حدیث شریف دلالت دارد که سبک شمردن نجاست بول، فی نفسه نیز مذموم می باشد؛ و از آنجا که سبک شمردن نجاست بول را در کنار سبک شمردن نماز و شرب خمر قرار داده اند، معلوم می شود که قبح سهل انگاری در مورد نجاست بول، زیاد است؛ البته نه در حدّ سبک شمردن نماز و شرب خمر.

امام صادق(ع) فرمودند:
« کَانَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) أَشَدَّ النَّاسِ تَوَقِّیاً عَنِ الْبَوْلِ‏ کَانَ إِذَا أَرَادَ الْبَوْلَ یعْمِدُ إِلَى مَکَانٍ مُرْتَفِعٍ مِنَ الْأَرْضِ أَوْ إِلَى مَکَانٍ مِنَ الْأَمْکِنَهِ یکُونُ فِیهِ التُّرَابُ الْکَثِیرُ کَرَاهِیهَ أَنْ ینْضِحَ عَلَیهِ الْبَوْلُ.» (وسائل الشیعه ؛ ج‏۱ ؛ ص۳۳۸)
ترجمه:
« رسول خدا(ص) با احتیاط ترین مردم بود درباره ی بول. زمانی که می خواستند بول کنند، به مکان مرتفعی از زمین می رفتند یا به جایی می رفتند که خاک زیادی داشته باشد؛ برای آنکه کراهت داشتند از این که بول به ایشان اصابت کند.»
توضیح:
منظور از مکان مرتفع، تپّه و امثال آن نیست؛ بلکه مکانی مراد است که مقداری شیب داشته باشد تا بول هنگام اصابت به آن به سمت بدن منعکس نشود.
این حدیث نیز گواه است که آن حضرت از نفس اصابت بول به بدن و لباسشان کراهت داشته اند؛ و این کراهت صرفاً به خاطر نماز نبوده است.

رَسُولُ اللَّه (ص) فرمودند:
« ‏ الْبَوْلُ قَائِماً مِنْ غَیرِ عِلَّهٍ مِنَ الْجَفَاءِ وَ الِاسْتِنْجَاءُ بِالْیمِینِ مِنَ الْجَفَاء ـــــ ایستاده بول نمودن بدون سبب ( یا بیماری) از ستمگری است؛ و تطهیر نمودن غائط با دست راست از ستمگری است.» (من لا یحضره الفقیه، ج‏۱، ص ۲۷)
توضیح:
طبق این حدیث، نفس ایستاده بول نمودن ـ در حال غیر اضطرار ـ نوعی ظلم است. در این حدیث، حتّی قید هم نشده که کراهت این کار به سبب اصابت بول به بدن است. لذا بعید نیست که خود همین کار مستقّلاً مذموم باشد اگر چه بول به بدن اصابت نکند.

امام صادق (ع) فرمودند:
« مَنْ تَخَلَّى عَلَى قَبْرٍ أَوْ بَالَ‏ قَائِماً أَوْ بَالَ فِی مَاءٍ قَائِمٍ‏ أَوْ مَشَى فِی حِذَاءٍ وَاحِدٍ أَوْ شَرِبَ قَائِماً أَوْ خَلَا فِی بَیتٍ وَحْدَهُ وَ بَاتَ عَلَى غَمَرٍ فَأَصَابَهُ شَی‏ءٌ مِنَ الشَّیطَانِ لَمْ یدَعْهُ إِلَّا أَنْ یشَاءَ اللَّهُ وَ أَسْرَعُ مَا یکُونُ الشَّیطَانُ إِلَى الْإِنْسَانِ وَ هُوَ عَلَى بَعْضِ هَذِهِ الْحَالاتِ. ــــــــــ هر کس دفع بول و غائط کند بر قبری یا ایستاده بول کند یا در آب راکدی بول کند یا با یک لنگه کشف راه برود یا در حال ایستاده آب بخورد یا در خانه ای تنها بماند و در پوششی بخوابد و د نتیجه چیزی از شیطان به او اصابت کند، او را رها نمی کند مگر آنچه خدا می خواهد. و سریعترین حالتی که شیطان بر انسان دست می یابد آن است که انسان در یکی از این حالات باشد.» (وسائل الشیعه ؛ ج‏۱ ؛ ص۳۲۹)
این حدیث نیز گواه است که نفس ایستاده بول نمودن یا در آب بول نمودن مذموم و خطرناک است؛ و دست شیطان را برای غلبه بر جان و تن انسان باز می کند. لذا صرف بحث نجاست مطرح نیست.

امیرمؤمنان(ع) فرمودند:
« نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ص أَنْ یطَمِّحَ الرَّجُلُ بِبَوْلِهِ مِنَ السَّطْحِ فِی الْهَوَاءِ. ـــــ رسول خدا(ص) نهی نمودند از اینکه مرد بول خود را از سطح، در هوا فوران دهد.» (الجعفریات (الأشعثیات)؛ ص۱۳)
توضیح:
اگر فرد ایستاده بول کند به طور طبیعی بول در هوا است. لذا از قید « مِنَ السَّطْحِ » معلوم می شود که حضرت نهی نموده اند از اینکه مرد نشسته باشد و کاری کند که بول به سمت هوا پراکنده شود. یعنی نه تنها ایستاده بول نمودن مورد نهی است، بلکه در حال نشسته، بول را در هوا فوران دادن هم مورد نهی است.

امام صادق(ع) فرمودند: « نَهَى النَّبِی ص أَنْ یطَمِّحَ الرَّجُلُ بِبَوْلِهِ‏ مِنَ السَّطْحِ أَوْ مِنَ الشَّی‏ءِ الْمُرْتَفِعِ فِی الْهَوَاءِ. ــــــــ رسول خدا(ص) نهی نمودند از اینکه مرد بول خود را از سطح، در هوا فوران دهد؛ یا از چیز مرتفعی در هوا فوران دهد.» (الکافی (ط: الإسلامیه) ؛ ج‏۳ ؛ ص۱۵)

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 4.5/5. From 2 votes.
Please wait...

دیدگاه ها