سرخط خبرها

آیا اینکه حیوانات هم برزخی جداگانه دارند و در قیامت هم مورد بازخواست قرار می گیرند درست است ؟ اگر واقعیت دارد بنابر چه دلایلی ؟

پرسش:
آیا اینکه حیوانات هم برزخی جداگانه دارند و در قیامت هم مورد بازخواست قرار می گیرند صحت دارد و صدق می کند واقعیت دارد یا نه اگر واقعیت دارد یا نه بنابر چه دلایلی؟
پاسخ:
ـ هم طبق براهین فلسفی هم طبق تصریح آیات، موجودات مادّی، ملکوت دارند. « فَسُبْحانَ الَّذی بِیدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَی‏ءٍ وَ إِلَیهِ تُرْجَعُون‏ ـــــ پس منزّه است خداوندى که ملکوت هر چیزی در دست اوست؛ و شما به سوى او باز گردانده می شوید.» (یس:۸۳)
ـ برزخ هر موجود مادّی، یعنی ملکوت آن موجود.
ـ پس تک تک موجودات مادّی، برزخ دارند.
ـ همان گونه که خود موجودات مادّی، جدا از هم هستند، ملکوت آنها نیز جدا از هم است. چون بین ظاهر و باطن، هماهنگی تکوینی وجود دارد. پس تک تک موجودات مادّی، برزخ مخصوص خود را دارند.
ـ همان گونه که خود موجودات مادّی، در عین جدایی از همدیگر، با همدیگر ارتباطاتی هم دارند، ملکوت و برزخ آنها نیز در عین جدایی از هم، ارتباطاتی با همدیگر دارند.
ـ در این دنیا، هر نوعی اجتماع مخصوص خود را دارد؛ مثلاً انسانها اجتماع مخصوص خود را دارند؛ مورچه ها اجتماع خود را دارند، گرگها اجتماع خود را دارند و … .
ـ جامعه نیز ملکوت دارد.
ـ پس همان گونه که جامعه ی انسان جدا از جامعه ی جنّ و حیوانات است، برزخ جامعه ی انسانی هم جدا از برزخ جامعه ی جنّی و حیوانی خواهد بود. اگر چه در مواردی بین برخی از این جوامع، ارتباطات تکوینی هم وجود خواهد داشت.
ـ جامعه ی مؤمنان هم با جامعه ی غیر مؤمنان یکی نیست. لذا مؤمنان مثلاً آمریکا، جزء جامعه ی مؤمنین هستند نه جزء جامعه ی مسیحیان. رابطه ی جامعه ی مؤمنان آمریکا با جامعه ی مسیحیان آمریکا، مثل رابطه ی جامعه ی گوسفندان و رابطه ی انسانهاست، که ظاهراً گوسفندان در بین انسانها زندگی می کنند ولی جزء جامعه ی انسانی نیستند. البته در مَثل مناقشه نیست. البته اگر گوسفندی به عضویت یک خانواده در آمد و چنان توسّط یک خانواده ی انسانی تحویل گرفته شد که گویی عضوی از آنهاست، در این صورت بین آنها روابط عاطفی دو طرفه برقرار می شود؛ و این رابطه، نیز ملکوت خواهد داشت. لذا در برزخ، نیز این گوسفند و آن خانواده با هم محشور می شوند. فرمودند: « مَنْ أَحَبَّنَا کَانَ مَعَنَا یوْمَ الْقِیامَهِ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا أَحَبَّ حَجَراً لَحَشَرَهُ اللَّهُ مَعَه‏ ـــ هر کس ما را دوست بدارد در قیامت با ما محشور می شود؛ و اگر مردی سنگی را دوست بدارد قطعاً خدا او را با همان سنگ محشور می کند.» حال اگر مسلمانی چنان در جامعه ی کفر هضم شد که جزء جامعه ی آنها شد، در برزخ و آخرت نیز با همانها محشور خواهد شد. « إِنَّ الَّذینَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَهُ ظالِمی‏ أَنْفُسِهِمْ قالُوا فیمَ کُنْتُمْ قالُوا کُنَّا مُسْتَضْعَفینَ فِی الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَهً فَتُهاجِرُوا فیها فَأُولئِکَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصیراً ـــــ کسانى که فرشتگان، آنها را قبض می کنند، در حالى که به خویشتن ستم کرده بودند، به آنها گفتند: «شما در چه حالى بودید؟ (و چرا با اینکه مسلمان بودید، در صفِ کفّار جاى داشتید؟!)» گفتند: «ما در سرزمین خود، تحت فشار و مستضعف بودیم.» آنها (فرشتگان‏) گفتند: «مگر سرزمین خدا، پهناور نبود که مهاجرت کنید؟!» آنها جایگاهشان دوزخ است، و سرانجام بدى دارند.» (النساء:۹۷)
نظام تکوین با کسی شوخی ندارد. اگر کسی سگ را بغل می کند و سگ را به عنوان عضوی از خانواده می پذیرد، خودش هم در برزخ سگها محشور خواهد شد. از آن سو، اگر سگی هم عاشق انسانهای صالح بشود، با انسانهای بهشتی محشور می شود. لذا سگ اصحاب کهف، با اصحاب کهف محشور می شود، چون دوست داشت با صالحان باشد، لذا خدا او را جزء آن جوانمردان قرار داد. این سگ، آرزوی انسان شدن داشت لذا انسان می شود، و برخی ها « کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبیلا» هستند، لذا با چهارپایان و بلکه با کمتر از آنها محشور می شوند. اینکه در روایات این مضمون آمده که عدّه ای از اهل جهنّم صورت حیوانی دارند، سرّش همین است.
مکاشفات اهل معنا نیز مؤید این مطالب است که به اجمال گفتیم و از شرح و بسطش پرهیز نمودیم. چرا که شرح و بسطش محتاج مقدّمات و مؤخّرات فلسفی و عرفانی و روایی و قرآنی فراوانی است.

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...

دیدگاه ها