سرخط خبرها

روزها و سالهای آخرت، یوم ظرف ظهور است به زبان ساده یعنی چه ؟

پرسش:
معمولا تعابیری در مورد جهنم یا دنیای غیرمادی و آخرت، بکار میره و رفته، که حداقل منطقی به نظر نمیرسه و از نظر فلسفی شاید خنده دار هم باشه؛ البته از نظر عرفانی، هر وقت اسم جهنم میاد، هر آدمی باید گریه کنه. سوال: مثلا× میگن: هر سال آخرتی، برابر با چند هزار سال دنیایی هست؛ در صورتیکه درستش اینه که آن دنیا، لازمان است. یا گفته شده و میشه: اگر یکی از مارهای جهنم، در دنیا نفس بکشد، هیچ گیاهی نخواهد رویید. یا اگر یکی از حلقه های زنجیر جهنم، وارد دنیا شود، کل عالم دنیا ذوب میشود. یا اگر بوی تعفن جهنم به دنیا برسد، هیچ موجود زنده ای، باقی نمی ماند. حضور موجود و جسم غیرمادی، در دنیای مادی امکان ندارد. پس این قیاس ها هم منطقی نیست. حقیقت استفاده از این تعابیر چیست؟

پاسخ:
۱ـ در تعابیر شرعی، گاه واژه های یوم و سنه به عنوان ظرف ظهور حقایق به کار می روند نه به عنوان ظرف زمان. این الفاظ را در امور زمانی هم به کار می برند، چون زمان هم ظرف ظهور حقایق مادّی است. لذا وقتی از ایام و سنوات(سالهای) آخرت صحبت می شود، مقصود ظرف ظهور است نه ظرف زمان. اگر گفته شود که هر روز آخرتی معادل با مثلاً هزار سال یا پنجاه هزار سال دنیاست، یعنی شدّت ظهور حقایق در آخرت، معادل با ۳۶۰هزار یا هجده میلیون برابر ظهور دنیایی حقایق است. تفاوت ارقام نیز ناشی از مراتب ظهور است. چون در آخرت، حقایق برای همه یکسان ظهور نمی کند؛ کما اینکه در دنیا هم همه ی افراد، حقایق را به یک درجه دریافت نمی کنند.

۲ـ اگر ماری از مارهای جهنّم در دنیا بازدم کند، تمام دنیا را خراب می کند. یعنی اگر یکی از آن موجودات مجرّد، با تمام حقیقت خویش برای اهل دنیا متمثّل شود، و حقیقت بازدم خویش را ظاهر سازد، تمام موجودات از دهشت آن قالب تهی می کنند، حتّی گیاهان هم. بلی موجود مجرّد، مادّی نمی شود ولی می تواند برای موجودات مادّی متمثّل شود؛ همان گونه که جبرئیل(ع) برای رسول خدا(ص) متمثّل می شد؛ لکن با تمام حقیقتش متمثّل نمی شد. رسول خدا(ص) تنها دو بار جبرئیل(ع) با تمثّل تامّش مشاهده نمود که در هر دو بار، بدن شریفش تاب نیاورد و دچار لرزشی سخت شد. فرمودند: در آن حال جبرئیل را دیدم که یک پایش را در شرق عالم نهاده بود و پای دیگرش را در غرب عالم. دقّت کنید، شرق و غرب عالم نه زمین یا کهکشان یا جهان مادّی. شرق عالم، عقل اوّل است و غرب آن مادّه ی اولی. یعنی عالم از عقل اوّل اشراق و طلوع می کند و در مادّه غروب می کند.
باقی مطالب نیز به همین شرح است.

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...

دیدگاه ها