سرخط خبرها

آیا در بهشت انسانها همدیگر را می شناسند؟ آیا در بهشت هر چیزی که بخواهیم به ما می دهند ؟

پرسش:
۱- آیا در بهشت انسانها همدیگرو می شناسند؟ مثلا من مادرم یا پدرم رو می شناسم؟ اگر آره، میتونم ببینمشون یا نه؟
۲- در بهشت، مسایل این دنیا یادمون خواهد موند؟ یعنی من در بهشت یادم میاد که امروز چنین نامه ای براتون نوشتم یا نه؟
۳- این سوالم که از همه مهمتره: آیا در بهشت هر چیزی بخواهیم بهمون داده میشه؟ حتی چیزهای حرام در این دنیا ؟ مثلا من یک خواسته در بهشت دارم که در این دنیا اون حرام بوده ولی تو بهشت به من داده میشه؟
۴- آیا ممکنه در بهشت مثلا آرزو کنیم که برای تفریح و تجدید خاطرات زیبا می خوام برگردم به سال ۱۳۸۷ هجری شمسی در دنیای خودمون و اون حوادث رو دوباره طی کنم؟( همونجوری که می خوام)؟

پاسخ:
۱ـ آیات قرآن کریم دلالت آشکار بر این مطلب دارند که اهل بهشت همدیگر را ملاقات می کنند ؛ بلکه دیدار اهل بهشت و همنشینی آنها جزئی از نعمتهای بهشتی شمرده شده است. « عَلى‏ سُرُرٍ مَوْضُونَهٍ (۱۵)مُتَّکِئینَ عَلَیها مُتَقابِلینَ (۱۶)یطُوفُ عَلَیهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ (۱۷)بِأَکْوابٍ وَ أَباریقَ وَ کَأْسٍ مِنْ مَعینٍ (۱۸)لا یصَدَّعُونَ عَنْها وَ لا ینْزِفُونَ (۱۹)وَ فاکِهَهٍ مِمَّا یتَخَیرُونَ (۲۰) وَ لَحْمِ طَیرٍ مِمَّا یشْتَهُونَ ـــــ بر تخت‏هایى زربافت جواهر نشان،۱۶ رویاروى هم بر آنها تکیه داده‏اند.۱۷ بر گردشان پسرانى همیشگى [به خدمت‏] مى‏گردند.۱۸ با جام‏ها و ابریق‏ها و پیاله‏اى از مى روان.۱۹ که از آن نه سر درد گیرند و نه مست و بى‏خرد شوند.۲۰ و میوه از هر چه اختیار کنند.۲۱ و از گوشت پرنده هر چه بخواهند» (الواقعه).
همچنین اگر هم والدین اهل بهشت باشند هم فرزندان آنها ، نه تنها دیدارشان میسّر خواهد بود بلکه باهم خواهند بود. خداوند متعال می فرماید: « وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیتُهُمْ بِإیمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَی‏ءٍ کُلُّ امْرِئٍ بِما کَسَبَ رَهینٌ ـــــ و کسانى که ایمان آوردند و فرزندانشان در ایمان از آنان پیروى کردند، فرزندانشان را بدیشان بپیوندیم و از عملشان چیزى نکاهیم. هر کسى در گرو کارى است که کرده »(الطور:۲۱) ؛ و همچنین است همسران که اگر هر دو اهل بهشت باشند ، باهم خواهند بود. « جَنَّاتُ عَدْنٍ یدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّیاتِهِمْ وَ الْمَلائِکَهُ یدْخُلُونَ عَلَیهِمْ مِنْ کُلِّ بابٍ ـــــ (همان) باغهاى جاویدان بهشتى که وارد آن مى‏شوند؛ و همچنین پدران و همسران و فرزندان صالح آنها؛ و فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى‏گردند » (الرعد:۲۳) ؛ و فرمود: « هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فی‏ ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِکِ مُتَّکِؤُنَ ـــــ آنها و همسرانشان در سایه‏هاى(قصرها و درختان بهشتى) بر تختها تکیه زده‏اند » (یس:۵۶).
توجّه: لفظ آباء در زبان عربی به مجموع پدر و مادر نیز گفته می شود. لذا در آیه ۲۳ رعد ، این لفظ بر هر دو صدق می کند. در زبان عربی اگر خبری در مورد مجموعه داده شود و بخشی از آن مجموعه مؤنث و بخشی دیگر مذکّر باشد ، اغلب از لفظ مذکّر استفاده می کنند. این قاعده ی ادبی را قاعده ی تغلیب گویند.
مطلب دیگر اینکه اگر فامیل کسی اهل جهنّم باشد محبّت و یاد و نام آن فامیل جهنّمی در دلش نخواهد بود. چون اهل بهشت از هر چه باطل است پاک می شوند. از طرف دیگر تمام اهل بهشت نسبت به هم چنان علاقه ای دارند که مادر به فرزندش چنان علاقه ای ندارد. همچنین بعید نیست که خداوند متعال از موجودات بهشتی کسانی را در شکل فامیلهای جهنّمی شخص بیافریند تا مؤنس آن شخص باشند. چرا که اهل بهشت هر چه آرزو نمایند برایشان محقّق خواهد شد. « … وَ لَکُمْ فیها ما تَشْتَهی‏ أَنْفُسُکُمْ وَ لَکُمْ فیها ما تَدَّعُون‏ ــــ و براى شما هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است، و هر چه طلب کنید به شما داده مى‏شود » (فصلت:۳۱).
همچنین اهل بهشت حقّ شفاعت دارند ؛ لذا آنگاه که موقعش برسد می توانند بستگان جهنّمی خودشان را شفاعت نمایند.
۲ـ هر آنچه حقّ است در یاد اهل بهشت خواهد ماند. چرا که تک تک امور زندگی ما در نامه ی اعمالمان ثبت می شود ؛ و نامه ی عمل هر کسی وجود خود اوست نه چیزی جدای از خودش. پس همه ی امور زندگی ما در وجودمان ثبت خواهد بود ؛ لکن اگر کسی بهشتی شد، اعمال باطل او را از وجودش می زدایند تا رنجی از این بابت نداشته باشد.
۳ـ خداوند متعال می فرماید:« … وَ لَکُمْ فیها ما تَشْتَهی‏ أَنْفُسُکُمْ وَ لَکُمْ فیها ما تَدَّعُون‏ ــــ و براى شما هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است، و هر چه طلب کنید به شما داده مى‏شود » (فصلت:۳۱).
لکن توجّه شود که اهل بهشت حقّ می باشند و جز حقّ را طلب نمی کنند. البته برخی امور در این دنیا حرامند که در آخرت حرام نمی باشند. مثلاً در دنیا خوردن خمر حرام است ولی در آخرت نهری از شراب وجود دارد که مست کننده نیست. یا در آخرت دیگر چیزی به نام مال حرام وجود ندارد. یا کسی کمبود جنسی ندارد تا محتاج زنا باشد.
۴ـ گفته شد که اهل بهشت هر چه را آرزو نمایند محقّق می شود. در حدیث قدسی فرمود: «… یا ابْنَ آدَمَ أَنَا أَقُولُ لِلشَّی‏ءِ کُنْ فَیکُونُ أَطِعْنِی فِیمَا أَمَرْتُکَ أَجْعَلْکَ تَقُولُ لِلشَّی‏ءِ کُنْ فَیکُون ــــ ای فرزند آدم ! من به چیزی می گویم باش! بلافاصله می شود ، تو نیز در آنچه به تو امر می کنم مرا اطاعت کن! تا تو را نیز چنان قرار دهم که به چیزی بگویی باش ! بلافاصله محقّق بشود». البته اینکه آیا کسی چنان آرزویی که فرمودید می کند یا نه؟ جای بحث است. اهل بهشت بسی فراتر از آنند که میل به اینگونه امور پیش پا افتاده داشته باشند. اهل بهشت آرزوهایی خواهند داشت که امروز در قویترین ذهنها نیز جای نمی گیرد. چون که آنان به چنان رشدی می رسند که تمام دنیا از اوّل تا آخرش در نزد آنها پشیزی ارزش ندارد. بهشت را غرفه هایی است که هر غرفه ی آن به اندازه ی آسمانها و زمین است ؛ و تمام این فقط برای یک نفر است ؛ و دیگری نیز مشابه آن را دارد. اموری در آن است که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده ؛ لذا با کلمات قابل بیان نیستند. البته ذکر آن امور در قرآن کریم آمده است ؛ لکن اهلش می توانند بفهمند. چرا که قرآن را ظواهر فراوانی است و هر ظاهری را بواطنی است. برای مثال ، علّامه طباطبایی در المیزان فرموده اند: آیه ۱۰۲ سوره ی بقره یک میلیون و دویست و شصت هزار معنی ظاهری دارد ؛ یعنی طبق قواعد ادبیّات عرب ، آین آیه را یک میلیون و دویست و شصت هزار جور می توان معنا نمود ؛ که هر معنایی نیز باطنهای خود را دارد. باز شنیدم از یکی از اهل معرفت که فرمودند: اهل بیت(ع) عنایتی کرده بودند به یکی از علما به نحوی که برای هر آیه ای ششصد معنای ظاهری می دانست. خداوند متعال فرمود: « وَ نَزَّلْنا عَلَیکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَی‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَهً وَ بُشْرى‏ لِلْمُسْلِمین‏ ـــــ و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز، و مایه هدایت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است »(النحل:۸۹). آری بیانگر همه چیز به معنی حقیقی کلمه. « بُکَیر بن اَعین گوید: حضرت صادق علیه السّلام آرنج خود را گرفت و فرمود: ای بکیر! به خدا سوگند این پوست پیامبر اکرم است و به خدا سوگند این رگهاى پیامبر است این به خدا قسم گوشت او و استخوان اوست. سوگند به خدا من می دانم آنچه در آسمان و آنچه در زمین است ؛ و می دانم آنچه در دنیا است و آنچه در آخرت است. در این موقع متوجّه تعجّب و تغییر قیافه ی بعضى از حاضران شده فرمودند: ای بکیر: من این مطلب را از کتاب خدا می دانم زیرا در این آیه میفرماید: « وَ نَزَّلْنا عَلَیکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَی‏ء» » (بحار الأنوار، ج‏۲۶، ص۲۸)

Print Friendly, PDF & Email
0 0 votes
Article Rating
Rating: 5.0/5. From 4 votes.
Please wait...
2 Comments
Inline Feedbacks
View all comments
مهدی خاکباز
3 سال ها پیش

سلام خیلی ممنون از سایتتون خدا خیرتون بده من یه سوال داشتم ولی نمیدونستم کجا مطرح کنم همینجا میپرسم لطفا راهنماییم کنید.
آیا میشه با کسی که دوستش داریم در بهشت ازدواج کنیم و با اون زندگی کنیم یا اینکه هر از گاهی به ملاقاتش بریم و خبری ازش بگیریم. اگه توی دنیا با کس دیگری ازدواج کرده باشه چطور؟یا اگه خودش نخواد با اون زندگی کنیم چی؟
لطفا اگه صلاح میدونین کامل بهم جواب بدین اگه آیه و حدیثی در موردش هست ذکر کنید.
خیلی ممنون

2
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x