سرخط خبرها

بهشت عدن و جهنم برهوت چگونه بهشت و جهمنی است ؟

پرسش:
لطفا در مورد بهشت عدن که در کشور یمن است نیز مفصل و کامل توضیح دهید. سخنرانی از خطیب بزرگوار شهید شیخ احمد کافی رحمه الله گوش می کردم که می گفت در مورد بهشت عدن در روایات غوغاست. می خواستم بیشتر بدانم.

پاسخ:
۱ـ در یمن شهری است به نام «عَدَن» که هیچ ربطی به بهشت عَدْن ندارد.
۲ـ ما از طریق نرم افزارهای روایی، هر چه گشتیم حتّی یک روایت هم نیافتیم که بهشت عدن ربطی به کشور یمن داشته باشد.
۳ـ طبق روایات، در عالم برزخ، جهنّمی است به نام برهوت که با سرزمین برهوت واقع در کشور یمن، یه نحوه ارتباط وجودی دارد. در برزخ، بهشتی هم وجود دارد به نام «دارالسلام» که آن نیز با «ظَهْرُ الکوفه» که امروزه شهر نجف اشرف شده است، ارتباطی وجودی دارد.
۴ـ جنّه عدن
عدن در لغت به معنى اقامت و بقاء در یک مکان است، واژه ی «معدن» نیز از این کلمه است که جایگاه بقاى مواد خاصى است.
جنّت عدن طبق روایات، افضل مراتب بهشت می باشد؛ که جایگاه رسول خدا(ص) و اهل بیت(ع) و خواصّ بنی آدم می باشد.
در برخی روایات آمده که بهشت عدن، نزدیکترین بهشت است به عرش خدا. و در برخی دیگر آمده که بهشت عدن را خدای تعالی به دست خویش ساخته است؛ یعنی ملائک در آن دخیل نبوده اند؛ که نشان می دهد رتبه ی عدن از ملائک بالاتر است. باز آمده که فوق بهشت عدن، گنبدی است که آن را رضوان گویند. و فوق آن گنبد منزلی است که آن را وسیله گویند؛ که آن منبر رسول خدا(ص) است. و شاید آیه ی شریفه اشاره به این مقام باشد که فرمود: « یا أَیهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیهِ الْوَسیلَهَ ــــ اى کسانى که ایمان آورده‏اید! تقوای الهی پیشه کنید! و بسوی او وسیله بجویید!» (المائده:۳۵)
از روایات استفاده می شود که بهشت عدن، باطن جنه المأوی می باشد. و جنه المأوی باطن جنه النعیم است؛ و جنه النعیم باطن جنه الفردوس است؛ و جنه الفردوس، باطن جنه الخلد است.
ـ برخی روایات بهشت عدن
امیرمؤمنان(ع) فرمودند: « .. أَمَّا مَنْزِلُ مُحَمَّدٍ فَفِی أَشْرَفِ الْجِنَانِ وَ أَفْضَلِهَا جَنَّهِ عَدْنٍ وَ أَمَّا الَّذِینَ مَعَهُ فَالْأَئِمَّهُ الِاثْنَا عَشَرَ أَئِمَّهُ الْهُدَى ـــ امّا منزل محمّد(ص) در اشرف بهشتهاشت؛ و افضل بهشتها، بهشت عدن است؛ امّا آنها که با او هستند، امامان داوازده گانه ی هئایت هستند.» (إرشاد القلوب إلى الصواب ، ج‏۲، ص۳۲۰)
البته اولیاء نیز در بهشت عدن خواهند بود.
رسول خدا(ص) فرمودند: « إِنَّ فِی جَنَّهِ عَدْنٍ شَجَرَهً تَخْرُجُ مِنْهَا خَیلٌ بُلْقٌ مُسْرَجَهٌ بِالْیاقُوتِ وَ الزَّبَرْجَدِ ذَوَاتُ أَجْنِحَهٍ لَا تَرُوثُ وَ لَا تَبُولُ یرْکَبُهَا أَوْلِیاءُ اللَّهِ فَتَطِیرُ بِهِمْ فِی الْجَنَّهِ حَیثُ شَاءُوا قَالَ فَینَادِیهِمْ أَهْلُ الْجَنَّهِ یا إِخْوَانَنَا مَا أَنْصَفْتُمُونَا ثُمَّ یقُولُونَ رَبَّنَا بِمَا ذَا أنال [نَالَ عِبَادُکَ مِنْکَ هَذَا الْکَرَامَهَ الْجَلِیلَهَ دُونَنَا فَینَادِیهِمْ مَلَکٌ مِنْ بُطْنَانِ الْعَرْشِ أَنَّهُمْ کَانُوا یقُومُونَ اللَّیلَ وَ کُنْتُمْ تَنَامُونَ وَ کَانُوا یصُومُونَ وَ کُنْتُمْ تَأْکُلُونَ وَ کَانُوا یتَصَدَّقُونَ بِمَالِهِمْ لِوَجْهِ اللَّهِ تَعَالَى وَ أَنْتُمْ تَبْخَلُونَ وَ کَانُوا یذْکُرُونَ اللَّهَ کَثِیراً لا یفْتُرُونَ وَ کَانُوا یبْکُونَ مِنْ خَشْیهِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ مُشْفِقُون‏ ــــــ در بهشت عدن درختى است که بیرون آید از آن درخت اسبهاى ابلق که زینتهائى از یاقوت و زبرجد دارند و داراى بالها باشند نه سرگین اندازند و نه هم ادرار کنند دوستان خدا بر آنها سوار شوند پس بسوى بهشت پرواز کنند بهر کجا که بخواهند سپس اهل بهشت آنان را صدا کنند که اى برادران ما شما انصاف نکردید. پس عرض کنند: ای پروردگارا ما! به چه عملى بندگان تو به این مقام ارجمند رسیدند. فرشته‏اى از عرش آنان را صدا کند که اینان کسانى بودند که شب‏زنده‏دارى کردند در حالی که شما می خوابیدید، اینان روزه‏دار بودند در حالی که شما می خوردید؛ برای خداوند از اموال خویش صدقه دادند و انفاق کردند در حالی که شما بخل ورزیدید. اینان زیاد به یاد خداوند بودند و سستى در یاد خدا نکردند و از خوف خدا گریه می کردند. » (إرشاد القلوب إلى الصواب، ج‏۱، ص۸۶)
« قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ سَرَّهُ أَنْ یحْیا حَیاتِی وَ یمُوتَ مِیتَتِی وَ یدْخُلَ جَنَّهَ عَدْنٍ مَنْزِلِی فَکَانَ یتَمَسَّکُ قَضِیباً غَرَسَهُ رَبِّی عَزَّ وَ جَلَّ- ثُمَّ قالَ لَهُ کُنْ فَیکُونُ فَلْیتَوَلَّ عَلِی بْنَ أَبِی طَالِبٍ وَ لْیأْتَمَّ بِالْأَوْصِیاءِ مِنْ وُلْدِهِ فَإِنَّهُمْ عِتْرَتِی خُلِقُوا مِنْ طِینَتِی إِلَى اللَّهِ أَشْکُو أَعْدَاءَهُمْ مِنْ أُمَّتِی الْمُنْکِرِینَ لِفَضْلِهِمُ الْقَاطِعِینَ فِیهِمْ صِلَتِی وَ ایمُ اللَّهِ لَتُقْتَلَنَّ ابْنِی بَعْدِی الْحُسَینُ لَا أَنَالَهُمُ اللَّهُ شَفَاعَتِی‏ ـــــــــ رسول خدا(ص) فرمودند: هر که شادمان می شود که زندگى کند به زندگی من و بمیرد به مرگ من؛ (زندگی محمّدی و مرگ محمّدی داشته باشد) و در جنت عدن درآید که منزل من است، و در آوزید در شاخه ای که خدا آن را کاشت و فرمود: باش ! پس موجود شد، باید دوستدار على بن ابى طالب باشد و اوصیاء از فرزندانش را پیروى کند! زیرا آنان عترت من هستند و از طینت من آفریده شده‏اند. من از دشمنانشان به خدا شکوه کنم که منکر فضل آنهایند و قطع صله آن‏ها کنند و به خدا که پس از من فرزندم حسین کشته شود و خدا شفاعتم را از آنها دریغ دارد.» (أمالی الصدوق، ص۳۶)
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): « رَأَیتُ لَیلَهَ الْإِسْرَاءِ مَکْتُوباً عَلَى قَائِمَهٍ مِنْ قَوَائِمِ الْعَرْشِ- أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِی خَلَقْتُ جَنَّهَ عَدْنٍ بِیدِی مُحَمَّدٌ صَفْوَتِی مِنْ خَلْقِی أَیدْتُهُ بِعَلِی وَ نَصَرْتُهُ بِعَلِی‏ ــــــ شب معراج دیدم بر یکى از ستونهاى عرش نوشته است: منم الله که معبودی نیست جز من به تنهایی؛ بهشت عدن را به دست خود آفریدم ؛ محمد(ص) برگزیده ی خلق من است که او را با على(ع) تأیید کردم و با او یارى نمودم.»

Print Friendly, PDF & Email
Rating: 5.0/5. From 2 votes.
Please wait...

دیدگاه ها